حاشا به بسيجي
حاشا به بسيجي اگر ميدان را خالي كند
حاشا به شيعه ي علي كه ببيند برادر و خواهر مسلمان و شيعه اش زير آتش گلوله هاي ظالمان جان مي دهند و سكوت كند.
حاشا به آن خواهر و برادري كه اسم بسيجي يدك مي كشد و خود را مطيع رهبر مي داند اما فرياد ياري طلبانه ي مظلومان را مي شنوند و آن را بي پاسخ مي گذارند.
حاشا به بسيجي اگر فراموش كند معمار كبير انقلاب فرمود: تا شرك و كفر هست ، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستيم
حاشا به كسي كه فراموش كند كربلا چه بود و چه كرد و از ياد ببرد كه زينب دخت علي آن بانوي مصيبت ديده چگونه بر كوفيان بانگ زد كه اف بر شما مردان نه مرد
هوشيار باش كه او بانگ زد بر اين كه چرا از مظلوم دفاع نكرده و با سكوت خود حامي ظالم شديد
او بود كه به ما درس ايستادگي در برابر ظلم و دفاع از مظلوم را داد.
.گويا اين وهابي هاي پليد اين آيه ي شريف قرآن را نخوانده اند كه : و سيعلم الذين ظلموا ايّ منقلب ينقلبون(وبه زودي آنها كه ستم كردند مي دانند كه بازگشتشان به كجاست)(شعرا227) و گويا ما نيز فراموش كرديم كه پيامبر اكرم فرمودن: اگر مسلماني از ما طلب ياري كند و ما دست ياري به سويش دراز نكنيم مسلمان نيستيم.
امروز روز شادي و خنده و بازي نيست .امروز روز بيداري و ظلم ستيزي است. روز نزديكي پيروزي جبهه ي حق بر باطل است
اين المنتظرون؟
اي آن كه دعاي فرج بر زبانت جاريست ، اللهم عجل امروز تو حمايت از برادران و خواهرانت در خاور ميانه ي اسلامي است.
چه مسلمان باشد چه غير مسلمان. چرا كه اگر مسلمان باشد در دين با هم مشتركيد و اگر غير مسلمان باشد در خلقت .پس مسئولي در برابر ظلم قيام كني و از مظلوم دفاع كني
اگر در جبهه ي حق نباشي و از آن دفاع نكني در جبهه ي باطل قرار خواهي گرفت .جبهه ي سومي در كار نيست
آيا آن خداي كه در روز جزا از آن طفل بپرسد ((باي ذنب قتلت)) ، از تو نخواهد پرسيد كه چرا در برابر قتل اين كودك سكوت كردي؟
درك كن حال پيشوايانت را وقتي كه مي بينند شيعيانشان مظلومانه و بي دفاع مانده اند .
بر اين مصيبت رسول خدا(ص) مي گريد آنگاه كه مي بيند امتش زير هجمه هاي آتش گلوله جان مي دهند.
علي (ع) مي گريد آنگاه كه مي بيند شيعيانش مظلومانه شهيد مي شوند
زهرا(س) مي گريد آنگاه كه مي بيند محبانش با بانگ يا زهرا به لقا الله مي روند.
زينب(س) مي گريد آنگاه كه مي بيند طفلان شير خوار همچون علي اصغر حسين(ع) در آغوش پدران و مادرانشان پرپر مي شوند.
حسين مي گيريد آنگاه كه مي بيند منتقمانش با بانگ يا حسين(ع) قيام مي كنند و به پر مي كشند.
و اما مهدي مي گريد آنگاه كه مي بيند منتظرانش در كشورهاي اسلامي با ديدگاني چشم به راه و منتظر جان به جان آفرين تقديم مي كنند و من و تو و امثال ما به فكر شادي و راحتي خودمانيم و در غفلت به سر مي بريم