نامش حجت الاسلام عليرضا جهانشاهي مشهور به « طلبه سیرجانی» که همانند بسیاری از هم لباسی های  خودش در مسجدی کار فرهنگی را برای جوانان با نشاط انجام میداد اما در اواخر سال ۸۳   با توجه به فرموده رهبر معظم انقلاب مبنی بر عدالت اجتماعی نسبت به جامع خودش حساس تر شد .خلاصه قضیه تا اونجا پیشرفت که بی عدالتی در جامعه اسلامی که یکی از آنها زمین خواری بزرگ سیرجان که حتی در بخش های خبری و شکایت امام جمعه سیر جان با عنوان بزرگتـــــرین زمین خواری ایران در کشور پیچید که سبب شد   این شاگرد امام صادق لبیک مقتدای خود را بگوید و وارد میدان حق و باطل شود و مقابله با بسیاری از آقازاده ها و زمین خواران شود خلاصه کوتاه کنم بحث رو از اینکه  بگذریم که ایشان رو ۲بار زندانی کردند و هر بار به حکم رهبری  آزاد شان کردند۱ یا بگذریم از اینکه تا الان مسوولین جواب قانع کننده ای ندادند و یا بگذریم از اینکه عمل ایشون فقط مر بوط به سیر جان و زمین های  نیست و به گفته خودش : وقتی که شاهد ظلمی آشکار در سیرجان بودم و البته می دانستم که در سراسر کشور چنین ظلم هایی نهادینه شده است  لذا بر اساس احساس تکلیف و انجام امر به معروف و نهی از منکر اقدام به این کار کردم».
در اخر هم به گفتن بیت شعری بسنده می کنیم که می گوید:

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل***که گر مراد نیابم به حد وسع بکوشم

۱) لازم به ذکر است رهبری در مرتبه دوم در نامه ای با عنوان شَکَرَ الله مَساعیکَ  را به ایشان اظهار نظر کردند.